چشم مردم به دنبال مدل های غیر رسمی

تهران- روزنامه شرق- شماره 2470- محبوبیت بیشتر مدل های غیررسمی به نسبت مدل های رسمی، غیرکاربردی بودن بیشتر طرح ها و لباس های طراحی شده، نپذیرفتن لباس ها و طرح های پیشنهادی حتی در ادارات و نهادهای رسمی و... اینها تنها بخشی از مشکلات صنعت مد و لباس در ایران است که چند روز پیش در یک نشست تخصصی پیرامون آسیب شناسی صنعت مد و لباس و نقش رسانه مطرح شد.

حاضران در این نشست که خود از فعالان، طراحان، دانشجویان و صاحب نظران این حوزه بودند هرکدام از منظری به مشکلات این حوزه پرداختند.
واقعیت این است که صنعت مد و لباس در ایران شکل نگرفته است و همچون بسیاری مسائل دیگر تنها نامی از آن را برای دلخوشی و جبران مبحثی عقب مانده به کار می برند. مسئله مد و لباس دچار شرایطی است که از یک سو باید شئونات مذهبی و عرفی را رعایت کند و از سوی دیگر باید در عین وجودنداشتن تدبیر و رفتارهای سلیقه ای، گلیم خود را از آب بیرون بکشد.
در حالی که دانشگاه ها و مؤسسه های عمومی و خصوصی تعداد بی شماری از فارغ التحصیلان طراحی را تربیت می کنند، بازار کاری جز فضاهای خصوصی برای آنها وجود ندارد.
هر بار دولت در این سال ها وارد مسئله مد و لباس شده با شکست مواجه بوده و از همه مهم تر منتشرنشدن تصاویر مد و لباس و همین نمایش های کوچک و محدود موجود، به خصوص در رسانه ملی، معروفیت و مقبولیت این صنعت را هدف گرفته است.
همه این شرایط در کنار عواملی دیگر، زمینه آن را فراهم کرده که شبکه های غیرمجاز، کانال های غیررسمی و... گوی سبقت را بیش از قبل بربایند.
گروهی از دانشجویان رشته طراحی در یک نشست تخصصی تلاش کردند تا آسیب های این حوزه از جمله نقش رسانه را ارزیابی کنند.
در این جلسه که در محل دانشگاه معماری و هنر پارس برگزار شد خانم ابراهیمیان، مدیرمسئول مجله مد و لباس اشراق به عنوان یکی از کسانی که سال هاست در این حوزه با ضوابط رسمی فعالیت می کند، در آسیب شناسی تعامل رسانه و حوزه مد و لباس، گفت: مسئله این است که در غیبت و فعالیت نداشتن رسانه های رسمی مثل مجله های مد و روزنامه ها و صداوسیما، رسانه های غیررسمی در انواع شبکه های اجتماعی و کانال ها فعالیتی چشمگیر دارند.
باید به این نتیجه برسیم که چطور آنها را متعادل سازی کرده و بهره بیشتری از آنها ببریم.

*بازتاب منفی، تبعات منفی دارد
وی در بخش دیگری از صحبت خود با طرح سؤال هایی به برخی از مشکلات این حوزه پرداخت؛ سؤال هایی از این قبیل که چرا وقتی مجله های داخل کشور که کیفیت خوبی دارند و براساس قوانین جمهوری اسلامی هم منتشر می شوند محبوبیت ندارند؟ چرا مخاطب، بخش های غیررسمی و غیرمجاز که بعضا همان موازین را هم رعایت می کنند، بیشتر دنبال می کند؟ وی در ادامه گفت: یکی از مدل های رسمی مجله ما در صفحه اینستاگرامش ٢٠ هزار نفر فالور دارد اما یک مدل غیر رسمی بیش از ٣٠٠ هزار فالور دارد. گرایش و توجه به این دلیل است که بیشتر مردم ما مطالعه و علم ندارند و بعضا فکر می کنند آنچه در بخش غیررسمی وجود دارد، همان مدل های به روز و قابل استفاده است، در حالی که لزوما این طور نیست و مدل های این افراد در جامعه امکان استفاده عمومی ندارند.
ابراهیمیان با بیان اینکه شبکه های تلویزیونی در گذشته در مقایسه با الان تفاوت زیادی داشته اند، افزود: با وجود این تبلیغات و رسانه در این حوزه همچنان عقب هستند.
دولت در این سال ها حمایت خوبی داشته و تشکیل کارگروه مد و لباس و بنیاد ملی مد و لباس اتفاقات خوبی بوده است و در حال حاضر افرادی هستند که کمک زیادی دارند و وقتشان را برای افزایش این آگاهی در جامعه گذاشته اند؛ چراکه جا انداختن این مسائل زمان بر است.
مسئله دیگر کاهش مطالعه مردم است و نبود آگاهی باعث می شود که مردم و طراحان، لباس مناسب بازار و جامعه را انتخاب نکنند و همین مسئله ما را به سمت شبکه های غیرمجاز می کشاند. طراحان از مرحله اول تا آخر باید با این آگاهی پیش بروند تا کار ویژه باشد.
وی تأکید می کند مسئولان باید در کنار بخش خصوصی و مردم وارد این حوزه شوند و افزود: پیشنهاد من با وجود ایده آل بودن، ایجاد یک شبکه تلویزیونی است؛ اگرچه بسیاری از شبکه ها در صداوسیما کار طراحان و فعالان مد را نشان می دهند.
توصیه ما این است که مردم و افرادی که فکر می کنند استعدادی دارند حتما اول قانونی عمل کنند و بدانند که می توان در شرایط فعلی قانونی کار کرد. هر کشوری قانون و موازین خود را دارد و محدودیت های داخلی آن قدرها هم دست وپاگیر نیست و راه های زیادی برای کار مفید و مؤثر در جامعه وجود دارد. در حال حاضر برای اطلاع رسانی و انتشار تصاویر و اقدامات حوزه مد و لباس محدودیت داریم که به دلیل نبود آموزش لازم است و چون آگاهی ندارند ممکن است شرایط را سخت تر کنند و بازتاب منفی، تبعات منفی را به همراه دارد.
ما هم می دانیم که اگر این تصاویر رسانه ای شود برای همه بهتر است، اما باید توجه داشت که ما در شروع راه هستیم و فعلا این نمایش های زنده لباس به شکل محدود، قدمی رو به جلو است و امیدواریم ادامه پیدا کند.

*طراحان داخلی اعتمادبه نفس ندارند
بهنود جواهرپور، مؤسس برند «بهنود» در ایتالیا هم در این مراسم به ناهماهنگی بسیاری از مدل های طراحی شده در داخل کشور اشاره کرد و گفت: بسیاری از این مدل ها توان عمومی شدن در سطح خیابان های شهر را ندارد و با مسئله گشت ارشاد مواجه می شوند.
درعین حال عموم مردم آن افرادی که لباس های خاص بپوشند نیستند و باید مدل هایی هم وجود داشته باشد که عمومیت مردم بتوانند از آنها مطابق با عرف استفاده کنند اما معمولا طرح های ارائه شده این تطابق را ندارند.
وی با بیان اینکه بسیاری از دانشجویان طراحی، به صورت مستقل عمل می کنند و تیم و کار گروهی معنی پیدا نمی کند، افزود: تخصصی شدن و ورود به هر یک از نیازهای پوشاک جزء تجربه های روز دنیا است اما در ایران همه می خواهند حتما طراح یک کار باشند.
جواهرپور، اتحاد و همراهی دانشجویان و تبادل تجربیات و نظرات را یکی از مهم ترین دلایل رشد این صنعت برشمرد و گفت: مشکل اصلی طراحان و تولید کنندگان پوشاک در داخل کشور نداشتن اعتمادبه نفس است.
فرهنگ غربی و شرقی در هر شرایط و با هر لباسی، باور خود به پوششان را از دست نمی دهند و به همین دلیل است که بسیاری از این کشورها در مجامع بین المللی همچنان با لباس های محلی خود حاضر می شوند اما مردم ما و از جمله طراحان ما این اعتمادبه نفس را ندارند.

*اعتبار مقوله ای مشترک بین رسانه و طراحان است
در این جلسه همچنین شریعت رضوی، مدیرعامل مؤسسه بهپوشی، به این مهم تأکید کرد که نگاه جامعه است که طرح های خلاق و کاربردی را شناسایی می کند و اگر طرحی به شکل عملی و بر تن مردم جاافتادگی داشته باشد حتما اقتصاد خوبی هم دارد.
وی با بیان اینکه مد و لباس در ذهن و نگاه افراد شکل می گیرد، افزود: تعریفی که طراحان درباره زیبایی دارند معمولا با قواعد لباس پوشیدن در جامعه و عرف و قوانین فرق دارد و بسیاری از طراحان برای اینکه همراهی داشته باشند، طرح خود را به سمت این قواعد می برند.
شریعت رضوی معتقد است برای رسیدن به موقعیتی مناسب و پذیرفتنی در صنعت مد و لباس باید زمان و تلاش بیشتری داشته باشیم. او می گوید: در ایران رسانه ای وجود ندارد که کارهای خوب طراحان را تأیید کند و نشان عموم مردم دهد تا حداقل سایر طراحان امیدی برای این اقدامات داشته باشند.
وی درعین حال تأکید دارد مقوله اعتبار بین طراحان و فعالان حوزه مد و لباس و رسانه، مشترک و متقابل است و در توضیحی گفت: ما با کارهایمان به رسانه اعتبار می دهیم و آنها هم با نمایش درست کار، به ما اعتبار می دهند. صنعت مد و لباس همه اجزای یک تحول از جمله رسانه و تبلیغات را دارد اما به دلیل همین ناهماهنگی و گسستگی، هنوز تبدیل به یک صنعت نشده است.

*بسیاری از محدودیت ها سلیقه و تفکر افراد است
خانم ترابیان، مدیر گروه طراحی دانشگاه معماری و هنر پارس هم ضمن پاسخ به برخی از سؤالات دانشجویان حاضر در جلسه، تصریح کرد: در رسانه ملی مفاهیمی را با لباس معرفی می کنند که درست نیست، مادر مهربان را با چادر و لباس مشکی نشان می دهند و مادر بی تفاوت و بی فکر را با لباس های رنگی و طرح دار و با این کار، ذهنیت ها را تغییر می دهند. خود من تا سال های سال وقتی با مقنعه رنگی وارد اداره های رسمی و وزارتخانه ها می شدم با مشکل و محدودیت رو به رو بودم و حتی از ورودم ممانعت می شد.
مسئله این است که بخشی از این محدودیت ها به دلیل احکام اسلام است اما بسیاری دیگر از این مسائل نظرات و سلیقه های اشخاص و گروه هاست.
وی با تأکید بر اینکه رسانه ها در نشان دادن و ندادن رنگ ها و طرح ها به مردم نقش مهمی دارند و تعریف های آنها از این لباس ها و مدل ها می تواند ذهن مخاطب را به کلی تغییر دهد، اظهار کرد: مشکل اینجا است که بسیاری از مردم ما مفاهیم ارائه شده در رسانه و سایر تبلیغات از مد و لباس را قبول می کنند چون آگاهی ندارند و در عین حال جامعه نیز در این سال ها برای مد و لباس در انواع مختلف آن تعریفی نداشته و راهی را باز نگذاشته است؛ به همین دلیل است که مدل هایی را که طراحان خارجی ارائه می کنند به راحتی قبول می کنیم.
در این جلسه تعدادی از دانشجویان طراحی هم به بیان مشکلات و نظرات خود پرداختند. موضوع غیرکاربردی بودن تحصیلات و رشد مقاطع تحصیلی به دور از تخصص گرایی از موارد مهمی بود که دانشجویان مطرح کردند و گفتند: دانشگاه ها به دنبال افزایش سطح مقطع تحصیلی هستند در حالی که مفاهیم و موارد آموزشی کاربردی همان مسائلی است که در مقطع کاردانی گذرانده ایم و هیچ مفهوم یا آموزش عملی جدیدی را به ما ارائه نمی کنند.
این دانشجویان تأکید کردند که دنیای مد و لباس به سمت تخصصی شدن در پوشاک پیش رفته اما در ایران هنوز روی مسائل و مفاهیم کلی پیش می روند.
این دانشجویان در عین حال به مسئله مهم امنیت در طرح و تولید اشاره کرده و افزودند: بسیاری از طرح های دانشجویان عمدتا برداشته می شود و آنها در قبال طرح خود هیچ دسترسی بالاسری ندارند. از سوی دیگر بسیاری از طراحان به دلیل محدودیت های طراحی، زمینه رشد خود را در خارج از کشور می بینند و پس از مدتی به یکی از کشورهای پیشرو در این صنعت کوچ می کنند.
روزنامه شرق

9353/1831

انتهای پیام /*

باشگاه مخاطبان ایرنا

برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال